Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 88
द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
अपश्यत महाप्राज्ञं विदुरं साश्रुलोचनम्
apaśyata mahāprājñaṃ viduraṃ sāśrulocanam
သဉ္ဇယက ပြောသည်– သူသည် ဉာဏ်ပညာအလွန်ကြီးမားသော ဝိဒုရကို မြင်လေ၏၊ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်ပြည့်နှက်နေသည်—စစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးမှုအလယ်၌ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် သီလဓမ္မဆိုင်ရာ နာကျင်မှု၏ ပုံရိပ်တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်လေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
True wisdom (prajñā) does not harden the heart; it deepens moral sensitivity. Vidura’s tears suggest that dharmic insight includes compassion and sorrow at adharma’s consequences, especially the devastation of kin-slaying war.
In Sañjaya’s report, someone (contextually, a principal figure present in the scene) beholds Vidura, famed for prudent counsel, now overwhelmed with grief—signaling the emotional and ethical fallout surrounding the Kuru catastrophe.