Shloka 19
तौ शिलीमुखविद्धाजडौ पेततू रथसत्तमौ | ततः पतन्न्तं समरे अभिवीक्ष्य सुतं तव,वे दोनों महारथी वीर बाणोंसे सारा शरीर बिंध जानेके कारण रणभूमिमें गिर पड़े। तत्पश्चात् आपके पुत्र दुर्विषहको संग्राममें चढ़ाई करते देख भीमसेनने एक भल्लसे मार गिराया। उस भल्लकी चोट खाकर दुर्विषह सम्पूर्ण धनुर्धरोंके देखते-देखते रथसे नीचे जा गिरा
tau śilīmukhaviddhājaḍau petatu rathasattamau | tataḥ patantaṃ samare abhivīkṣya sutaṃ tava bhīmaseno bhallena jaghāna durviṣaham ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ထိုမဟာရထသူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် ထက်မြက်သော မြားများက ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လျှောက် ထိုးဖောက်၍ မောကျသွားကာ ရထားပေါ်မှ လဲကျကြ၏။ ထို့နောက် စစ်ပွဲသို့ တက်လှမ်းလာသော သင်၏သား ဒုရ္ဝိṣဟကို မြင်သော် ဘီမစေနသည် ဘ္ဟလ္လ မြားတစ်စင်းဖြင့် ထိုးကျသတ်ဖြတ်လိုက်၏။ မြားဒဏ်ကြောင့် ဒုရ္ဝိṣဟသည် မြားပစ်သူအားလုံး၏ မျက်စိရှေ့၌ ရထားပေါ်မှ မြေပြင်သို့ ကျသွား၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the inexorable consequences of war and the kṣatriya code: valor and aggression lead to immediate, visible outcomes on the battlefield. It also highlights the moral weight of choices—those who press forward into violence must face the same violence in return.
Sañjaya reports that two great chariot-warriors fall after being pierced by arrows. Immediately after, Durviṣaha advances; Bhīma strikes him with a bhalla (broad-headed arrow), and Durviṣaha falls from his chariot in full view of the assembled archers.