Shloka 7
Adhyāya 21 — Duryodhanasya bāṇavarṣaḥ
Duryodhana’s Arrow-Storm and the Dust-Obscured Engagements
तेन शब्देन वित्रस्ता: पउचाला भरतर्षभ | शिनेर्नप्ता महाबाहुरन्वपद्यत सात्यकि:,भरतश्रेष्ठ] उनकी उस गर्जनासे पांचाल-सैनिक थर्रा उठे। उस समय शिनिपौत्र महाबाहु सात्यकि उन शत्रुओंका सामना करनेके लिये आये
tena śabdena vitrastāḥ pāñcālā bharatarṣabha | śiner naptā mahābāhur anvapadyata sātyakiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ထိုဟစ်ကြွေးသံကြောင့် ပဉ္စာလာစစ်သည်တို့သည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်၊ အို ဘာရတတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ မြတ်သောသူ။ ထိုအခါ ရှိနိ၏ မြေးတော်၊ လက်မောင်းကြီးသော စာတျကိသည် ထိုရန်သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့တိုးလာ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights battlefield ethics of kṣatriya conduct: fear can spread through an army, but a steadfast champion counters it by stepping forward to face danger, restoring resolve through courageous action.
A thunderous roar (from an opposing warrior or force) frightens the Pāñcāla troops. In response, Sātyaki—renowned for valor—moves forward to confront the enemy and meet the threat directly.