Shloka 49
Śalya–Yudhiṣṭhira Duel and the Discharge of the Śakti (शल्यवधप्रसङ्गः)
विवृताक्षश्व कौन्तेयो वेपमानश्व मन्युना । चिच्छेद योधान् निशितै: शरै: शतसहसत्रश:
vivṛtākṣaś ca kaunteyo vepamānaś ca manyunā | ciccheda yodhān niśitaiḥ śaraiḥ śata-sahasraśaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်— ကုန္တီ၏သားသည် မျက်လုံးများကို ပြင်းထန်စွာဖွင့်၍ မနျူ (ဒေါသ) ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာတုန်လှုပ်နေကာ၊ ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် စစ်သူရဲများကို ခုတ်လှဲသကဲ့သို့ ပစ်ချကာ—ရာချီ၊ ထောင်ချီအထိ သတ်ဖြတ်လေ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်ပွဲ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ကို ထင်ရှားစေပြီး၊ ဒေါသသည် ဖျက်ဆီးမှုကို တိုးပွားစေသော အင်အားဖြစ်လာကာ စစ်အတွင်း သမ္မာတရား၏ ကန့်သတ်ချက်များကို စမ်းသပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (manyu) can intensify violence and accelerate destruction in war. Even within kṣatriya-duty, wrath is shown as a powerful, destabilizing force—raising ethical tension between necessary combat and the inner passions that can eclipse restraint.
Sañjaya describes Arjuna (Kaunteya) in a heightened battle-state—eyes wide, trembling with fury—cutting down enemy warriors with sharp arrows in enormous numbers, emphasizing the ferocity and scale of the fighting.