Shloka 56
Adhyāya 14: Śalya’s Missile-Pressure and the Pāṇḍava Convergence (शल्यस्य शरवर्षम्)
अर्जुनस्य रथोपस्थं पूरयामासुरञ्जसा । राजन! उनके चलाये हुए सुवर्णभूषित बाणोंने अर्जुनके रथकी बैठकको अनायास ही भर दिया
arjunasya rathopasthaṁ pūrayāmāsur añjasā | rājan |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အို မဟာရာဇာ၊ သူရဲတို့၏ မြားများသည် လျင်မြန်တိကျစွာ ပစ်လွှတ်ခံရ၍ အာర్జုန၏ ရထားပေါ် ရပ်နေရာကို ခဏချင်းပင် ပြည့်နှက်စေ하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ မရပ်မနား ဖိအားနှင့် အလွန်အကျွံ တိုက်ခိုက်မှုအောက်၌ မတုန်မလှုပ် ရပ်တည်နိုင်ခြင်း၏ အကျင့်ဓမ္မဆိုင်ရာ အလေးချိန်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under extreme pressure: even when surrounded by danger and the signs of enemy force (arrows filling the chariot-space), a warrior is expected to remain composed and continue performing duty (kṣatriya-dharma) without panic or collapse.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Arjuna is being intensely targeted; the attackers’ arrows, described as swift and (in the gloss) gold-adorned, accumulate so densely that they fill the space of Arjuna’s chariot.