Book 9 (Śalya-parva), Adhyāya 13 — Arjuna’s Arrow-storm and the Drauṇi Confrontation
इस प्रकार श्रीमह्या भारत शल्यपर्वमें संकुलयुद्धाविषयक बारहवाँ अध्याय पूरा हुआ,भीमसेनस्तु सप्तत्या सात्यकिर्नवभि: शरै:
iti prakāraśrīmahābhārate śalyaparvaṇi saṅkulayuddhaviṣayakaḥ dvādaśo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ | bhīmasenas tu saptatyā sātyakir navabhiḥ śaraiḥ ||
ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိသော «မဟာဘာရတ» ၏ «ရှလျ ပရဝ» အတွင်း၊ စစ်မြေပြင်၏ ရောယှက်ဆူညံမှုကို ဖော်ပြသော ဒွါဒသမ အခန်းသည် အဆုံးသတ်လေ၏။ ထိုတိုက်ပွဲအတွင်းပင် ဘီမစေနသည် မြား ခုနစ်ဆယ်ဖြင့် ထိုးနှက်ခံရပြီး၊ စာတျကီသည် မြား ကိုးစင်းဖြင့် ထိုးနှက်ခံရသည်—စစ်၏ မရပ်မနားသော ရက်စက်မှုကို ပြသသကဲ့သို့၊ အထင်ကရ သူရဲကောင်းတို့ပင် ညီအစ်ကိုချင်း သတ်ဖြတ်ရသော စစ်၏ အမှောင်အောက်တွင် နာကျင်မှုကို ခံရကြရသည်။
संजय उवाच
The verse functions as a closing marker (colophon) and underscores the harsh reality of war: even righteous-aligned heroes are wounded. Ethically, it highlights the cost of kṣatriya-duty in a fratricidal conflict—valor persists, yet suffering is unavoidable.
Sañjaya signals the completion of a chapter describing the confusion of battle, then briefly notes battlefield outcomes: Bhīmasena is pierced by seventy arrows and Sātyaki by nine, indicating the intensity of the ongoing combat.