शल्यपरिघातः (Śalya Under Encirclement) — Mahābhārata, Śalya-parva, Adhyāya 12
मण्डलावर्तमार्गेषु गदाविहरणेषु च । निर्विशेषम भूद् युद्ध तयो: पुरुषसिंहयो:,मण्डलाकार गतिसे घूमनेमें, भाँति-भाँतिके पैंतरे दिखानेकी कलामें तथा गदाका प्रहार करनेमें उन दोनों पुरुषसिंहोंमें कोई भी अन्तर नहीं दिखायी देता था, दोनों एक-से जान पड़ते थे
maṇḍalāvartamārgeṣu gadāviharaṇeṣu ca | nirviśeṣam abhūd yuddhaṃ tayoḥ puruṣasiṃhayoḥ ||
စဉ္ဇယက ပြောသည်—ဝိုင်းပတ်လှည့်လည်သည့် လှုပ်ရှားမှုများ၊ တိုက်ခိုက်ရာ လမ်းကြောင်းအလှည့်အပြောင်းများနှင့် ဂဒါကို ကစားသလို လှည့်ကွက်ပြ၍ ထိုးနှက်ရာ အနုပညာတွင် ထို “လူစင်္ဟာ” နှစ်ဦး၏ စစ်ပွဲသည် ကွာခြားချက်မရှိခဲ့—မည်သူမျှ မထူးချွန်သကဲ့သို့ မပေါ်လွင်ဘဲ၊ နှစ်ဦးစလုံး တန်းတူညီမျှဟု ထင်ရသည်။
संजय उवाच
The verse highlights parity in martial excellence: true assessment in war requires recognizing when opponents are evenly matched, and that victory is not guaranteed by reputation alone but by moment-to-moment skill, steadiness, and tactical movement.
Sañjaya describes a mace-duel in which the two heroic fighters execute circular footwork and weapon maneuvers with such equal mastery that no difference in their combat ability can be perceived.