शल्यपरिघातः (Śalya Under Encirclement) — Mahābhārata, Śalya-parva, Adhyāya 12
भारद्वाजस्य हन्तारं भूरिवीर्यपराक्रमम्
bhāradvājasya hantāraṃ bhūrivīryaparākramam
သဉ္ဇယက ပြောသည်– (သူသည်) ဘာရဒ္ဝါဇ၏ သားကို သတ်ခဲ့သူ၊ အင်အားကြီးမား၍ သူရဲကောင်းသတ္တိပြည့်ဝသူကို မြင်၏။ စစ်မြေပြင်၏ အကျင့်သီလမီးခိုးအတွင်း၌ သူသည် ထင်ရှားစွာ ရပ်တည်နေပြီး၊ သူရဲကောင်းမှု၏ဂုဏ်နှင့် သတ်ဖြတ်ရခြင်း၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတို့သည် ခွဲမရအောင် ပေါင်းစည်းနေ၏။
संजय उवाच
The line highlights a recurring Mahābhārata tension: martial excellence (vīrya, parākrama) is praised, yet it is inseparable from the grave moral weight of being a 'hantā' (slayer). It invites reflection on kṣatriya duty and the ethical cost of victory.
Sañjaya, reporting the battlefield to Dhṛtarāṣṭra, identifies a formidable warrior by a defining deed—having slain Bhāradvāja’s son—and characterizes him as exceptionally powerful and valorous.