Shloka 316
शल्यस्य पाण्डवसेनापीडनम् — Śalya’s Assault on the Pāṇḍava Host
with Omens and Bhīma’s Counter
चिच्छेद प्रहसन युद्धे क्षुरप्रेण महारथ: । इससे सुषेणको बड़ा क्रोध हुआ। उस महारथीने हँसते-हँसते युद्धस्थलमें एक क्षुरप्रके द्वारा पाण्डुकुमार नकुलके विशाल धनुषको काट डाला
sañjaya uvāca | ciccheda prahasan yuddhe kṣurapreṇa mahārathaḥ |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– စစ်ပွဲအလယ်၌ ထိုမဟာရထားသူရဲသည် ရယ်မောလျက် တိုက်ခိုက်ကာ ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မြားတံ (ခ္ရှုရပရ) ဖြင့် ပाण्डု၏သား နကူလ၏ ကြီးမားသော လေးကို ဖြတ်တောက်ပစ်하였다။ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် လွယ်ကူသကဲ့သို့ ပြုလုပ်သည့် ထိုလုပ်ရပ်သည် သုရှေဏ၏ အမျက်ကို ပိုမိုတောက်လောင်စေကာ၊ မရပ်မနားသော စစ်ဓမ္မအတွင်း၌ပင် တိုက်ပွဲ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အနားသတ်ကို ထင်ရှားစေ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how displays of prowess and psychological dominance (smiling while disabling an opponent’s weapon) can inflame anger and intensify violence; in dharma-yuddha, skill must be balanced with restraint, since humiliation and taunting often escalate conflict beyond necessity.
Sanjaya reports that a great warrior, fighting with confident ease, uses a razor-edged arrow to cut Nakula’s bow on the battlefield; this act triggers Sushena’s anger, setting up a sharper exchange in the ongoing combat.