Shloka 363
अध्याय ९ — दुर्योधनस्य अन्त्यावस्था, विलापः, तथा सौप्तिक-प्रतिवृत्तम्
Duryodhana’s Final Condition, Lamentation, and the Night’s Report
सभृत्यानां नरव्याप्र रत्नवन्ति गृहाणि च । “नरश्रेष्ठू आपके ही बल-पराक्रमसे सेवकोंसहित कृपाचार्यको, मुझको तथा मेरे पिताजीको रत्नोंसे भरे हुए भव्य भवन प्राप्त हुए थे
sabhṛtyānāṁ naravyāghra ratnavanti gṛhāṇi ca |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «လူတို့အနက် ကျားသတ္တဝါကဲ့သို့သော သူရဲကောင်းရေ၊ သင်၏ အင်အားနှင့် သူရဲကောင်းပေါက်ကွဲမှုကြောင့်ပင် ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်သော ခမ်းနားသည့် အိမ်တော်များကို—အမှုထမ်းများနှင့်တကွ—ကೃပာစာရျ၊ ကျွန်ုပ်နှင့် ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်တို့အတွက် ရရှိခဲ့ကြသည်»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the linkage between a ruler’s valor and the material well-being of dependents and allies, while implicitly raising an ethical reflection: prosperity secured by force carries responsibility and can be morally fraught in a war-torn context.
Sañjaya addresses a great warrior/king, crediting him with having provided (through his power) treasure-filled residences and attendant-supported security for Kṛpa, for Sañjaya himself, and for Sañjaya’s father—framing past benefits received under that leader’s protection.