Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
तमदृश्यानि भूतानि रक्षांसि च समाद्रवन् | अभित: शत्रुशिबिरं यान्तं साक्षादिवेश्वरम्,साक्षात् महादेवजीके समान शत्रुशिविरकी ओर जाते हुए अश्वत्थामाके साथ-साथ बहुत-से अदृश्य भूत और राक्षस भी दौड़े गये
tam adṛśyāni bhūtāni rakṣāṃsi ca samādravan | abhitaḥ śatruśibiraṃ yāntaṃ sākṣād iveśvaram ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အရှွတ္ထာမာသည် ရန်သူစခန်းသို့ အရပ်ရပ်မှ ချဉ်းကပ်သွားရာတွင် ကိုယ်တိုင်ဘုရားကဲ့သို့ ထင်ရှားသော အာဏာတေဇောဖြင့် မြင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ မမြင်ရသော ဘူတများနှင့် ရက္ခသများလည်း အများအပြား သူနှင့်အတူ အပြေးလိုက်လာကြ၏—ညအချိန် တိုက်ခိုက်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အဓမ္မရနံ့ကို ထင်ဟပ်စေသော အမင်္ဂလာအဖော်အပါ။
संजय उवाच
The verse highlights how a violent act undertaken in darkness and fury draws in dark, destructive forces; even when a warrior appears godlike in power, the ethical quality of the act matters, and adharma tends to attract ominous companionship and consequences.
Sañjaya describes Aśvatthāmā moving toward the Pāṇḍava camp; as he advances, unseen bhūtas and rākṣasas surge alongside him, intensifying the terror and foreboding surrounding the impending nocturnal slaughter.