Shloka 39
Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
विकटा: काललम्बोष्ठा बृहच्छेफाण्डपिण्डिका: । महार्हनानामुकुटा मुण्डाश्व जटिला: परे
vikaṭāḥ kālalambōṣṭhā bṛhacchephāṇḍapiṇḍikāḥ | mahārghanānāmukuṭā muṇḍāś ca jaṭilāḥ pare ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အချို့သည် အလွန်ရုပ်ဆိုးကြမ်းတမ်း၍ ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့မှာ အမည်းရောင် ရှည်လျားသော နှုတ်ခမ်းများ လျှောကျနေသည်။ အချို့မှာ လိင်အင်္ဂါကြီးမား၍ အချို့မှာ အဏ္ဍကိုष ဖောင်းကားကြသည်။ အချို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တန်ဖိုးကြီး မကူဋ်မျိုးစုံ တင့်တယ်စွာ တင်ထားကြပြီး၊ အချို့မှာ ခေါင်းပြောင်ကာ၊ အချို့မှာ ဇဋာဆံပင်ဖြင့် တပည့်တော်ကဲ့သို့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိကြသည်»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how adharma-driven violence, especially in the night-raid context of the Sauptika Parva, is accompanied by fearsome, unsettling imagery—suggesting moral disorder and the psychological/spiritual darkness that surrounds cruelty.
Sanjaya is describing the frightening, varied appearances of beings seen in the aftermath/atmosphere of the nocturnal slaughter—some grotesque, some crowned, some shaven, some matted-haired—heightening the sense of ominous terror around the event.