Adhyāya 6: Śibira-dvāra-sthita Bhūta-varṇana and Aśvatthāmā’s Śaraṇāgati to Mahādeva
रथशक्तिं मुमोचासौ दीप्तामग्निशिखामिव । अश्वत्थामाने जो-जो बाण छोड़े, उन सबको वह महाभूत निगल गया। अपने बाण- समूहोंको व्यर्थ हुआ देख अभश्रवत्थामाने प्रज्वलित अग्निशिखाके समान देदीप्यमान रथशक्ति छोड़ी
sañjaya uvāca |
rathaśaktiṁ mumocāsau dīptām agniśikhām iva |
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ မိမိ၏ မြားတန်းများ အကျိုးမရှိအောင် တားဆီးခံရသည်ကို မြင်လျှင် အရှွတ္ထာမာသည် မီးလျှံတစ်စင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်သော ရထ-ရှက္တိကို လွှတ်လိုက်하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်ပွဲ၏ ရူးသွပ်မှုအတွင်း ကြိုးပမ်းမှု တားဆီးခံရသည့် စိတ်ပျက်မှုက တိုက်ခိုက်သူတို့ကို ပိုမိုဖျက်ဆီးနိုင်သော အាវုဓများသို့ တွန်းပို့ကာ ထိန်းမနိုင်သော အကြမ်းဖက်မှုကို တိုးမြှင့်စေကြောင်း ဖော်ပြသည်။
संजय उवाच
When anger and frustration govern action, conflict escalates into harsher means; the verse highlights the ethical danger of letting thwarted pride drive one toward more destructive choices.
Sañjaya narrates that, after his arrows prove ineffective, the warrior releases a blazing ratha-śakti—an especially powerful missile—likened to a flame, intensifying the battle’s ferocity.