Shloka 11
Adhyāya 6: Śibira-dvāra-sthita Bhūta-varṇana and Aśvatthāmā’s Śaraṇāgati to Mahādeva
द्रौणिमुक्तान् शरांस्तांस्तु तद् भूतं॑ महदग्रसत् । उदधेरिव वार्योघान् पावको वडवामुख:
drauṇimuktān śarāṁs tāṁs tu tad bhūtaṁ mahad agrasat | udadher iva vāryoghān pāvako vaḍavāmukhaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ဒြောဏ၏သားက လွှတ်လိုက်သော မြားအားလုံးကို ထိုမဟာဓာတ်အားကြီးက မျိုသိမ်းလိုက်သည်။ ပင်လယ်အောက်မီး (ဝဍဝာနလ) သည် ပင်လယ်ရေစီးကြီးများကို သောက်သကဲ့သို့၊ ထိုမဟာအင်အားက အရှွတ္ထာမာ၏ လက်နက်များကိုလည်း စုပ်ယူစားသုံးလိုက်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that human aggression and even formidable weapons are not absolute; a greater elemental/cosmic power can neutralize them. It frames violence as ultimately bounded by a higher order that can impose restraint.
Aśvatthāman (Drauṇi) releases a volley of arrows, but a mighty elemental force appears and consumes them all, compared to the submarine fire that drinks the ocean’s waters.