Shloka 25
Daiva–Puruṣakāra Saṃvāda
Kṛpa’s Counsel on Destiny and Human Effort
सो<यं दुर्योधनेनार्थों लुब्धेनादीर्घदर्शिना
so ’yaṁ duryodhanenārtho lubdhenādīrghadarśinā | vāryamāṇo ’karod vairaṁ pāṇḍavair guṇavattaraiḥ ||
ထို့ကြောင့်ပင် ဒုရျောဓန—လောဘကြီး၍ အဝေးမြင်ဉာဏ်မရှိသူ—သည် ဤအပျက်အစီးကို မိမိအပေါ်သို့ ကိုယ်တိုင် ဆွဲခေါ်လာခဲ့၏။ အကြိမ်ကြိမ် တားဆီးသတိပေးခံရသော်လည်း သီလနှင့် အရည်အချင်းပိုမိုပြည့်စုံသော ပाण्डဝတို့နှင့် ရန်ငြိုးချည်နှောင်ရန်ကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤကဗျာသည် မေတ္တာဖြင့် အကျိုးလိုသူတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် တဏှာကြောင့် ဖြစ်သော အမြင်တိုအကြံဉာဏ်တို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးစေသော ပဋိပက္ခအဖြစ် သီးပွင့်လာကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
कृप उवाच
Educational Q&A
Greed and short-sightedness make a person reject good counsel; ignoring restraining advice and choosing hostility against the virtuous leads to self-made calamity.
Kṛpa reflects on the root cause of the catastrophe: Duryodhana, despite being repeatedly dissuaded, deliberately maintained enmity with the Pāṇḍavas, who were superior in virtues—setting the stage for the destructive war and its aftermath.