Shloka 15
Daiva–Puruṣakāra Saṃvāda
Kṛpa’s Counsel on Destiny and Human Effort
शवक्नोति जीवितुं दक्षो नालस: सुखमेधते । दृश्यन्ते जीवलोकेडस्मिन् दक्षा: प्रायो हितैषिण:
śaknoti jīvituṁ dakṣo nālasaḥ sukham edhate | dṛśyante jīvaloke ’smin dakṣāḥ prāyo hitaiṣiṇaḥ ||
ကṛပက ပြောသည်– စွမ်းရည်ရှိ၍ ကြိုးစားသူသည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး ပျော်ရွှင်မှု၌ပင် တိုးတက်နိုင်သည်။ သို့သော် ပျင်းရိသူသည် ဘယ်တော့မှ ပျော်ရွှင်မဖြစ်နိုင်။ ဤသက်ရှိလောက၌ ယေဘုယျအားဖြင့် ထိရောက်စွာ လှုပ်ရှားကြိုးပမ်းနေသူတို့သာ မိမိအကျိုးကို ရရှိစေသည်ဟု မြင်ရသည်။
कृप उवाच
Educational Q&A
Happiness and welfare are linked to competence and sustained effort; laziness undermines well-being. The verse promotes purposeful action (puruṣārtha) and self-discipline as practical dharma.
In the Sauptika Parva’s tense aftermath of the war, Kṛpa offers counsel framed as worldly observation: those who act with skill and diligence tend to secure their interests, whereas the idle fail to thrive.