Shloka 12
Brahmaśirastra-pratisaṃhāra — Retraction and redirection of the supreme weapon
Sauptika Parva, Adhyāya 15
अशक्तः प्रतिसंहारे परमास्त्रस्य संयुगे । द्रौणिदीनमना राजन् द्वैपधायनमभाषत
aśaktaḥ pratisaṃhāre paramāstrasya saṃyuge | drauṇidīnamanā rājan dvaipadhāyanam abhāṣata ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်သည်– အို မင်းကြီး၊ စစ်မြေပြင်၌ အရှွတ္ထာမာန်သည် မိမိလွှတ်ထားသော အမြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားအာစတြကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်း၍ အဆုံးသတ်ရန် မစွမ်းနိုင်သဖြင့် စိတ်အတွင်း၌ အလွန်ညှိုးနွမ်းသွားပြီး၊ ထို့နောက် ဗျာသ (ဒွိုင်ပာယန) ထံသို့ ဤသို့ ပြောကြားလေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights moral accountability in warfare: deploying overwhelming power without the capacity (or discipline) to restrain it leads to anguish and danger. It implies that true dharma includes foresight, self-control, and seeking wise guidance when one’s actions threaten wider harm.
During the aftermath of the night massacre, Aśvatthāman has invoked a supreme celestial weapon but cannot perform its withdrawal (pratisaṃhāra). Distressed, he turns to the sage Vyāsa (Dvaipāyana) and speaks to him, indicating a crisis caused by an uncontrollable weapon in the battlefield context.