Shloka 37
अध्याय १ — न्यग्रोधवनोपवेशनम् तथा द्रौणिनिश्चयः
Night at the Banyan and Drauṇi’s Resolve
सुप्तेषु तेषु काकेषु विश्रब्धेषु समन््ततः । सो<5पश्यत् सहसा यान्तमुलूकं घोरदर्शनम्,उन कौओंके सब ओर निर्भय होकर सो जानेपर अभश्रवत्थामाने देखा कि सहसा एक भयानक उल्लू उधर आ निकला
supteṣu teṣu kākeṣu viśrabdheṣu samantataḥ | so 'paśyat sahasā yāntam ulūkaṃ ghoradarśanam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ကော်တို့သည် အနှံ့အပြားတွင် ယုံကြည်စိတ်ချကာ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ အိပ်ပျော်နေကြသည့်အခါ၊ အရှွတ္ထာမာသည် ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဇီးကွက်တစ်ကောင် လာနေသည်ကို မြင်하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် သီလနှိုင်းယှဉ်မှုကို ညွှန်ပြသည်—မသတိမပြုသော လုံခြုံမှုနှင့် ပေါ့လျော့မှုသည် အန္တရာယ်ကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး၊ မုဆိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အခြားသူတို့၏ မသိမသာမှုအပေါ်တွင်သာ ထွန်းကားသည်—စစ်၏ ညအတွင်း သစ္စာဖောက်မှုမတိုင်မီ အမင်္ဂလာကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical warning that complacent security and lack of vigilance make one vulnerable to harm; predatory violence often depends on others being unguarded, foreshadowing the adharma of a night attack.
As the crows sleep fearlessly all around, Aśvatthāmā suddenly notices a terrifying owl approaching—an ominous natural image that sets the mood for the impending nocturnal violence described in the Sauptika Parva.