Shloka 276
वारुणी सभा — Varuṇa’s Divine Assembly
Nārada’s Description
कथयन्त: सुमधुरा: कथास्तत्र समासते । रत्नयुक्त पर्वत और प्रतिष्ठित रस (मूर्तिमान् होकर) अत्यन्त मधुर कथाएँ कहते हुए वहाँ निवास करते हैं
kathayantaḥ sumadhurāḥ kathās tatra samāsate | ratnayuktāḥ parvatāś ca pratiṣṭhitā rasā (mūrtimantaḥ) bhūtvā atyantaṃ madhurāḥ kathāḥ kathayantaḥ tatra nivāsanti ||
နာရဒက ပြောသည်– «ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ထိုင်ကာ အလွန်ချိုမြိန်၍ နှစ်သက်ဖွယ် ကောင်းသော ပုံပြင်များကို ပြောဆိုနေကြသည်။ ရတနာဖြင့် အလှဆင်ထားသော တောင်တန်းများနှင့် အရသာ၏ အနှစ်သာရတို့ပင် ကိုယ်ထည်ယူကာ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်၍ အလွန်ချိုမြိန်သည့် ပုံပြင်များကို အစဉ်မပြတ် ပြောကြားနေကြ၏။»
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the civilizing power of refined speech and shared storytelling: a harmonious assembly is sustained by ‘sweet’ discourse, suggesting that culture and ethical sensibility are nurtured through pleasant, truthful, and elevating narration.
Nārada is describing a marvelous setting where beings gather to tell delightful tales; the description is hyperbolic and supernatural—mountains adorned with jewels and even ‘rasa’ (essences/aesthetic flavors) are imagined as taking form and participating in the storytelling.