Shloka 50
मुहूर्त सुखमेवैतत् तालच्छायेव हैमनी । यजध्वं च महायज्ञजैभोंगानश्रीत दत्त च
muhūrta-sukham evaitat tāla-chāyeva haimanī | yajadhvaṃ ca mahā-yajñaiḥ bhogān aśnīta datta ca |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်— «ဤပျော်ရွှင်မှုသည် ခဏတာသာဖြစ်သည်—ဆောင်းရာသီ၌ ထန်းပင်အရိပ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်၏။ ထို့ကြောင့် မဟာယဇ်များကို ဆောင်ရွက်ကြလော့။ သင်တို့၏ အခွင့်အရေးနှင့် ထိုက်တန်သော အပျော်အပါးကို ခံစားကြလော့၊ ထို့ပြင် လှူဒါန်းခြင်းကိုလည်း ပြုကြလော့»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly happiness is transient; therefore one should not cling to it. The verse urges a dharmic response to impermanence: uphold sacred duties (yajña), partake of legitimate enjoyments without excess, and practice generosity (dāna).
Vaiśampāyana delivers a reflective instruction emphasizing the short-lived nature of pleasure, using a simile of fleeting shade, and then exhorts the audience to engage in great sacrificial rites, enjoy appropriately, and give in charity—framing conduct in terms of dharma.