Shloka 24
अनादिनिधन ये त्वामनुध्यायन्ति वै नरा: । तांस्त्वं पासीत्ययं वाद: स गतो व्यर्थतां कथम्
anādinidhana ye tvām anudhyāyanti vai narāḥ | tāṁs tvaṁ pāsi ity ayaṁ vādaḥ sa gato vyarthatāṁ katham ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– «အရှင်၊ သင်သည် အစမရှိ အဆုံးမရှိသူ ဖြစ်၏။ သင့်ကို အမြဲတမ်း သတိရ၍ ဓ्यानပြုသောသူတို့ကို သင်သည် အန္တရာယ်ကာလ၌ မလွဲမသွေ ကာကွယ်တော်မူ၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သင်၏ ကြေညာထားသော ကတိသစ္စာသည် မည်သို့ အလဟသ ဖြစ်သွားသနည်း?»
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical-religious expectation that steadfast contemplation (anudhyāna) of the eternal Lord entails divine protection; it raises a moral challenge when lived experience appears to contradict that promise, inviting reflection on faith, karma, and the timing/means of divine aid.
The speaker frames a pointed question to the addressed Lord: if it is a known principle that devotees who constantly remember you are protected, why does that principle appear to have failed here? The line functions as a lament and a theological inquiry within the unfolding events.