Shloka 31
राजा धृतराष्ट्रने कुरुकुलको आनन्दित करनेवाले युधिष्ठिर तथा भीमसेन आदि अन्य चारों पाण्डवोंका मस्तक सूँघा ।।
vaiśampāyana uvāca |
rājā dhṛtarāṣṭraḥ kuru-kula-kānandita-karaṇe yudhiṣṭhiraṃ bhīmasenaṃ cānyaṃś ca catvāraḥ pāṇḍavān mūrdhānam āghrāya |
tato harṣaḥ samabhavat kauravāṇāṃ viśāṃ-pate |
tān dṛṣṭvā puruṣa-vyāghrān pāṇḍavān priya-darśanān janamejaya ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– ကောရုမျိုးကို ပျော်ရွှင်စေသော ဘုရင် ဓೃತရာଷ္ဌရသည် ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ဘီမစေန နှင့် ပाण्डဝတို့၏ ခေါင်းကို ချစ်ခင်စွာ နံ့ရှုလေ၏။ ထို့နောက် လူတို့၏အရှင်၊ ဇနမေဇယရေ—သူရဲကောင်း ကျားသဖွယ် ပाण्डဝတို့၊ မြင်ရချစ်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုသူတို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ကောရဝတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြလေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic surface of royal and familial conduct—showing respect, affection, and welcome to kinsmen. It also invites reflection on how outward propriety can coexist with unspoken political rivalry, a recurring ethical tension in the epic.
Dhṛtarāṣṭra greets the Pāṇḍavas with an affectionate gesture (smelling their heads), and the Kauravas feel joy upon seeing the heroic, pleasing-to-behold Pāṇḍavas arrive at court, as narrated by Vaiśampāyana to King Janamejaya.