Shloka 5
Dyūta-āhvāna: Śakuni’s Proposal, Vidura’s Warning, and the Summons of Yudhiṣṭhira
Sabhā-parva 51
गोवासना ब्राह्मणाश्न दासनीयाश्ष सर्वश: । प्रीत्यर्थ ते महाराज धर्मराज्ञों महात्मन:,महाराज! ब्राह्मणलोग तथा गाय-बैलोंका पोषण करनेवाले वैश्य और दास-कर्मके योग्य शूद्र आदि सभी महात्मा धर्मराजकी प्रसन्नताके लिये तीन खर्बके लागतकी भेंट लेकर दरवाजेपर रोके हुए खड़े थे। ब्राह्मणलोग तथा हरी-भरी खेती उपजाकर जीवन-निर्वाह करनेवाले और बहुत-से गाय-बैल रखनेवाले वैश्य सैकड़ों दलोंमें इकट्ठे होकर सोनेके बने हुए सुन्दर कलश एवं अन्य भेंट-सामग्री लेकर द्वारपर खड़े थे। परंतु भीतर प्रवेश नहीं कर पाते थे
duryodhana uvāca | go-vāsanā brāhmaṇāś ca dāsanīyāś ca sarvaśaḥ | prīty-arthaṃ te mahārāja dharmarājño mahātmanaḥ ||
ဒုရျောဓနက ပြောသည်— «မဟာဘုရင်ကြီး၊ ဗြာဟ္မဏများ၊ နွားမွေးမြူ၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသော ဝိုင်ရှျများ၊ နှင့် အမှုထမ်းရန် သင့်တော်သူများ (ရှူဒြများ စသဖြင့်) အားလုံးသည် မဟာသတ္တဝါ ဓမ္မရာဇကို ပျော်ရွှင်စေလို၍ လက်ဆောင်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ တံခါးဝ၌ ရပ်နေကြသည်။ အုပ်စုကြီးကြီးဖြင့် စုဝေးလာ၍ ရွှေကန့်ကလားများနှင့် အခြားလက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာသော်လည်း အတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်မရကြ။»
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how public virtue and righteous kingship (Dharmarāja’s reputation) draw voluntary support across social groups through gifts and goodwill; it also hints at the ethical tension between genuine devotion and the politics of recognition and access.
Duryodhana reports that many people—Brahmins, cattle-keeping Vaiśyas, and service classes—have gathered at the entrance with offerings intended for Yudhiṣṭhira, but they are being held at the gate and cannot enter, emphasizing the crowd, the wealth of gifts, and the situation of restricted access.