Shloka 33
Dhṛtarāṣṭra–Duryodhana Saṃvāda on Restraint and Rājānīti
Chapter 50
तत्र मां यमजौ दूरादालोक्याभिहततं तदा । बाहुभि: परिगृह्ञीतां शोचन्तौ सहितायुभौ
tatra māṃ yamajau dūrād ālokyābhihataṃ tadā | bāhubhiḥ parigṛhṇītāṃ śocantau sahitāyubhau ||
ထိုအခါ ယမဇညီနှစ်ဦးသည် အဝေးမှ ကျွန်ုပ်ကို တိုက်မိ၍ လဲကျနေသည်ကို မြင်ကာ နီးကပ်လာပြီး လက်မောင်းများဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ထိန်းကာကွယ်ယူကြသည်။ ရည်ရွယ်ချက်တူညီသော ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ကျွန်ုပ်အတွက် ဝမ်းနည်းမြည်တမ်းကြ၏။
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Even within political hostility, the Mahabharata repeatedly highlights shared kinship and basic human compassion: a fallen person—especially a relative—can evoke care and grief, reminding readers that dharma includes restraint and empathy, not only victory.
Duryodhana recounts that after he was struck down in a clash, the Pandava twins Nakula and Sahadeva saw him from a distance, came close, held him up with their arms, and lamented for him together.