Shloka 60
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
स््नातश्न कृतजप्यश्ष ब्राह्मणान् स्वस्ति वाच्य च । ततो मेघवपु: प्रख्यं स्यन्दनं च सुकल्पितम् । योजयित्वा महाबाहुर्दारुक: समुपस्थित:
snātaś ca kṛtajapyaś ca brāhmaṇān svasti vācya ca | tato meghavapuḥprakhyaṃ syandanaṃ ca sukalpitam | yojayitvā mahābāhur dārukaḥ samupasthitaḥ ||
ရေချိုး၍ မန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်းကို ပြီးစီးပြီးနောက်၊ ဘြာဟ္မဏတို့အား မင်္ဂလာကောင်းချီး စကားများကို ရွတ်ဖတ်စေ하였다။ ထို့နောက် မိုးတိမ်ကဲ့သို့ အပြာမဲတောက်ပ၍ ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားသော ရထားကို ချိတ်ဆက်ပြီး မဟာဗာဟု ဒါရုကာသည် အမှုထမ်းအဖြစ် ရှေ့တန်းသို့ ရောက်လာလေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic preparation before action: personal purification (snāna), disciplined sacred recitation (japa), and receiving auspicious benedictions (svasti-vācana). It presents ethical seriousness—important undertakings should begin with inner and outer readiness and respect for sacred speech.
After bathing and completing japa, blessings are pronounced by Brahmins. Dāruka then arrives, having yoked a well-prepared chariot described as dark like a rain-cloud, ready to serve and facilitate the protagonist’s departure.