Shloka 34
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
पाण्डव्स्त्वब्रवीद् भ्रातून् सत्कारेण महीपतिम्
pāṇḍavastvabravīd bhrātṝn satkāreṇa mahīpatim | pāṇḍunandana yudhiṣṭhirena bhrātṝn prati—“damaghoṣa-putrasya vīrasya rājñaḥ śiśupālasya antyeṣṭi-saṃskāraṃ mahā-satkāreṇa kuruta, mā vilambata” iti | pāṇḍavāś ca tasya bhrātuḥ ājñāṃ yathārtha-rūpeṇa pālayām āsuḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ပाण्डု၏သား ယုဓိဋ္ဌိရသည် ညီအစ်ကိုတို့အား သင့်တော်သောဂုဏ်ပြုမှုဖြင့် ခေါ်ဆိုကာ—“ဒမဂိုဋ္ဌ၏သား၊ သူရဲကောင်းမင်း ရှိရှုပာလ၏ သင်္ဂြိုဟ်အခမ်းအနားကို နှောင့်နှေးမနေဘဲ အပြည့်အဝဂုဏ်ပြု၍ ဆောင်ရွက်ကြလော့” ဟု အမိန့်ပေး၏။ ပाण्डဝတို့သည် အစ်ကို၏အမိန့်ကို အတိအကျ လိုက်နာဆောင်ရွက်ကြပြီး—ကျဆုံးသွားသော ရန်သူတောင်မှ သင့်တော်သော အဆုံးအမပွဲနှင့် မင်းရိုးမင်းစဉ်ဂုဏ်ကို ခံယူသင့်သည်ဟူသော ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းပြသကြ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in the form of dignified conduct: even after conflict, a king (and those under him) should ensure proper funeral rites and honor for the deceased, reflecting restraint, respect for social-religious obligations, and impartial royal ethics.
After Śiśupāla’s death, Yudhiṣṭhira instructs his brothers to perform Śiśupāla’s antyeṣṭi (funeral rites) promptly and with full royal honor; the Pāṇḍavas obey his order faithfully.