Shloka 17
Adhyāya 33: Antarvedī-Samāgama, Arghya-Nirṇaya, and Śiśupāla’s Objection
धौम्यद्वैपायनमुखैर्त्विग्भि: पुरुषर्षभ । भीमार्जुनयमैश्वैव सहित: कृष्णमब्रवीत्
dhaumyadvaipāyanamukhair ṛtvigbhiḥ puruṣarṣabha | bhīmārjunayamair eva sahitaḥ kṛṣṇam abravīt || narśreṣṭha janamejaya |
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်ကြားသည်– လူတို့အနက် နွားထီးတော်သဖွယ် အထက်မြတ်သူ၊ လူတို့အနက် အကောင်းဆုံး ဇနမေဇယ မင်းကြီးရေ—ဓောမ്യနှင့် ဒွိုင်ပာယနတို့ ဦးဆောင်သော ယဇ္ဈပူဇော်ပွဲ အမှုထမ်းပုရောဟိတ်များနှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် ဘီမ၊ အာర్జုန နှင့် အမြွှာညီအစ်ကို နကူလ–သဟဒေဝတို့ပါ လိုက်ပါကာ၊ ရာဇာ ယုဓိဋ္ဌိရသည် ကృష్ణထံ ချဉ်းကပ်၍ မိန့်ဆို하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် ဓမ္မအတိုင်း ရာဇဝတ်တရားကို ထင်ဟပ်စေသည်—လေးစားစွာ ကြိုဆိုခြင်း၊ စနစ်တကျ ဧည့်ခံခြင်း၊ အကြီးအကဲနှင့် ဆွေမျိုးတို့ရှေ့တွင် သင့်တော်သကဲ့သို့ ပြောဆိုခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct in public life: a ruler approaches an honored guest with proper ritual decorum, accompanied by elders (priests/sages) and family, signaling humility, respect for sacred authority, and responsible speech within a lawful social order.
Vaiśampāyana narrates to Janamejaya that Yudhiṣṭhira, together with the chief priests (Dhaumya and Vyāsa) and his brothers (Bhīma, Arjuna, and the twins Nakula–Sahadeva), goes near Kṛṣṇa and addresses him after due reception and seating—setting up a formal conversation or request.