Shloka 34
तां सभामभितो नित्यं पुष्पवन्तो महाद्रुमा: । आसन् नानाविधा लोला: शीतच्छाया मनोरमा:,उस सभाभवनके सब ओर अनेक प्रकारके बड़े-बड़े वृक्ष लहलहा रहे थे, जो सदा फूलोंसे भरे रहते थे। उनकी छाया बड़ी शीतल थी। वे मनोरम वृक्ष सदा हवाके झोंकोंसे हिलते रहते थे
tāṁ sabhām abhito nityaṁ puṣpavanto mahādrumāḥ | āsan nānāvidhā lolāḥ śītacchāyā manoramāḥ ||
ထိုအစည်းအဝေးခန်းမကို ပတ်လည်ဝန်းရံ၍ ပန်းပွင့်များဖြင့် အမြဲတမ်း ပြည့်နှက်နေသော သစ်ပင်ကြီးများ မျိုးစုံ တည်ရှိနေ하였다။ အရိပ်သည် အေးမြသက်သာ၍ လှပသော သစ်ပင်တို့သည် လေညင်းတိုက်ခတ်သလို နူးညံ့စွာ လှုပ်ယမ်းနေကြသည်—ဘုရင့်အာဏာကို ဝန်းရံထားသော စနစ်တကျ စည်းစိမ်နှင့် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသည့် ငြိမ်းချမ်းရေး၏ ပုံရိပ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how righteous kingship and orderly governance are traditionally mirrored by an environment of harmony and abundance: beauty, cool shade, and flourishing trees symbolize cultivated prosperity surrounding the seat of power.
Vaiśampāyana describes the surroundings of the grand assembly-hall: many kinds of large flowering trees stand all around it, providing cool shade and swaying in the breeze, enhancing the hall’s magnificence.