Shloka 31
॥! । ५ ॥ ८7 ऋ# पद्मसौगन्धिकवतीं नानाद्विजगणायुताम् | पुष्पितै: पड़कजैश्षित्रां कूर्मैर्मत्स्यैश्न काउचनै: । चित्रस्फटिकसोपानां निष्पड़कसलिलां शुभाम्,उसमें पद्मरागमणिमय कमलोंकी मनोहर सुगंध छा रही थी। अनेक प्रकारके पक्षी उसमें रहते थे। खिले हुए कमलों और सुनहली मछलियों तथा कछुओंसे उसकी विचित्र शोभा हो रही थी। उस पोखरीमें उतरनेके लिये स्फटिकमणिकी विचित्र सीढ़ियाँ बनी थीं। उसमें पंकरहित स्वच्छ जल भरा हुआ था। वह देखनेमें बड़ी सुन्दर थी
vaiśampāyana uvāca | padmasaugandhikavatīṃ nānā-dvija-gaṇāyutām | puṣpitaiḥ paṅkajaiś citrāṃ kūrmair matsyaiś ca kāñcanaiḥ | citra-sphaṭika-sopānāṃ niṣpaṅka-salilāṃ śubhām |
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်— ထိုကန်သည် ကြာပန်းရနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်၍ မျိုးစုံသော ငှက်အုပ်များဖြင့် စည်ကား၏။ ပွင့်လန်းသော ကြာပန်းများ၊ လိပ်များနှင့် ရွှေရောင်ငါးများကြောင့် အလှအပသည် အရောင်အသွေးစုံလင်လှ၏။ ထိုကန်ထဲသို့ ဆင်းရန် ကြည်လင်သော သလင်းကျောက်ဖြင့် အံ့ဖွယ်လှေကားများကို ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ရေသည် ပင့်ကင်း၍ သန့်ရှင်းကြည်လင်ကာ—အလုံးစုံ မင်္ဂလာနှင့် ပျော်ရွှင်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ရပ်ဖြစ်၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how prosperity and beauty can signify auspicious order, yet in the larger Sabha narrative such magnificence also becomes a setting where ethical vigilance is required—splendor should be governed by dharma, not by pride, envy, or attachment.
Vaiśampāyana is describing a magnificent, palace-like pond: fragrant with lotuses, crowded with birds, adorned with blooming lotuses, turtles, and golden fish, and fitted with crystal steps leading into clear, mud-free water.