Shloka 4
Chapter 15: Counsel on Initiative vs. Renunciation in the Rajasuya Project (सभापर्व, अध्याय १५)
विशाला बहुला भूमिर्बहुरत्नसमाचिता | दूरं गत्वा विजानाति श्रेयो वृष्णिकुलोद्वह
viśālā bahulā bhūmir bahuratnasamācitā | dūraṃ gatvā vijānāti śreyo vṛṣṇikulodvaha vṛṣṇikulabhūṣaṇa ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– «ဗೃෂ္ဏိဝంశ၏ ဂုဏ်တော်တင်မြှောက်သူ၊ ဗೃෂ္ဏိတို့၏ အလှဆင်တော်မူသူရေ၊ ဤကမ္ဘာမြေသည် ကျယ်ပြန့်လှ၍ အမျိုးမျိုးသော ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ လူသည် အဝေးသို့ သွားရောက်ကာ သာဓုသတ္တဝါတို့နှင့် ပေါင်းသင်းတွေ့ဆုံပြီး မိမိနေရာအပြင်ဘက်၏ ဘဝကို မြင်တွေ့မှသာ မိမိအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကောင်းကို မည်သို့ ရှာဖွေရမည်ကို အမှန်တကယ် သိမြင်လာသည်»။
युधिछ्िर उवाच
Educational Q&A
True welfare (śreyaḥ) is not grasped merely by staying within one’s familiar surroundings; by going out into the wider world and associating with the wise, one gains discernment about what is genuinely beneficial and ethically sound.
Yudhiṣṭhira addresses a prominent member of the Vṛṣṇi clan (implicitly Kṛṣṇa) with honorific epithets and reflects that the world is vast and full of varied resources; through travel and contact with good people, one comes to understand the path to one’s highest good.