Shloka 17
सर्वव्यापी सर्वगुणी सर्वसाह: स सर्वराट्,राजा युधिष्ठिरकी ख्याति सर्वत्र फैल रही थी। सभी सदगुण उनकी शोभा बढ़ा रहे थे। वे शीत एवं उष्ण आदि सभी द्वद्धोंको सहनेमें समर्थ तथा अपने राजोचित गुणोंसे सर्वत्र सुशोभित होते थे
sarvavyāpī sarvaguṇī sarvasāhaḥ sa sarvarāṭ; rājā yudhiṣṭhirasya khyātiḥ sarvatra phail rahī thī. sarve sadguṇāḥ tasya śobhāṃ vardhayanti sma. sa śītoṣṇādi sarvadvandvān soḍhuṃ samarthaḥ san svair rājocitaiḥ guṇaiḥ sarvatra suśobhitaḥ abhavat.
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်။ ဘုရင် ယုဓိဋ္ဌိရ၏ ကျော်ကြားမှုသည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့နေ하였다။ ကောင်းမြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိ အားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံ၍၊ ဂုဏ်သတ္တိတရားတော်တို့ကပင် သူ၏ တင့်တယ်မှုကို တိုးမြှင့်ပေး하였다။ အအေးနှင့် အပူ စသည့် ဆန့်ကျင်ဘက် အတွဲအဖက်အားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး၊ ဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် သင့်လျော်သော အရည်အချင်းများဖြင့် အရပ်ရပ်၌ တောက်ပကာ စကြဝဠာအုပ်စိုးသူကဲ့သို့ ထင်ရှားနေ하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Ideal kingship is grounded in virtue and self-mastery: a ruler’s true greatness is shown by universal good qualities, ethical conduct, and the capacity to endure life’s dualities (cold/heat, pleasure/pain) without losing balance.
The narrator Vaiśampāyana praises Yudhiṣṭhira, describing how his fame spreads everywhere because of his royal virtues and his steadfast endurance of hardships and opposites, presenting him as a model sovereign.