Mahabharata — Mahaprasthanika Parva, Shloka 27
Adhyāya 3: Indra’s Invitation and Yudhiṣṭhira’s Refusal to Abandon the Dog
Svargārohaṇa Test
ये5पि राजर्षय: सर्वे ते चापि समुपस्थिता: । कीर्ति प्रच्छाद्य तेषां वै कुरुराजो5धितिष्ठति
ye 'pi rājarṣayaḥ sarve te cāpi samupasthitāḥ | kīrtiṁ pracchādya teṣāṁ vai kururājo 'dhitiṣṭhati ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– “ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လာသော ရာဇရသီတို့ အားလုံးလည်း ဤနေရာ၌ စုဝေးနေကြ၏။ သို့သော် ကုရုဘုရင် (ယုဓိဋ္ဌိရ) သည် မိမိ၏ အပြစ်ကင်းသည့် ကီရ్తိကြောင့် သူတို့အားလုံး၏ ဂုဏ်သတင်းကိုပင် ဖုံးလွှမ်းကာ ထင်ရှားစွာ ထိုင်နေ၏။”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True kingship grounded in dharma yields a moral radiance (kīrti) that surpasses even the accumulated renown of other great rulers; ethical excellence becomes the highest distinction.
In the heavenly setting, many rājarṣis are gathered, yet Yudhiṣṭhira is portrayed as presiding in a superior position, his fame and merit eclipsing the glory of the others.