Shloka 20
अध्याय १: महाप्रस्थानारम्भः
The Commencement of the Great Departure
उत्सृज्याभरणान्यज्राज्जगृहे वल्कलान्युत । भीमार्जुनयमाश्चैव द्रौपदी च यशस्विनी
utsṛjyābharaṇāny ajrāj jagṛhe valkalāny uta | bhīmārjunayamāś caiva draupadī ca yaśasvinī ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏—သူတို့သည် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာတို့ကို စွန့်ပစ်ပြီး မင်းသည် သစ်ခွံအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်လေ၏။ ထိုနည်းတူပင် ဘီမ၊ အာర్జုန၊ ယမ (ယုဓိဋ္ဌိရ) နှင့် ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဒရౌပဒီလည်း သစ်ခွံအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကြ၏။ ဤသည်မှာ မင်းဘဝ၏ အမှတ်တံဆိပ်နှင့် သက်သာချမ်းသာမှုကို တမင်တကာ စွန့်လွှတ်ကာ တင်းကျပ်သည့် အကျင့်ကို ခံယူ၍ နောက်ဆုံးခရီးသို့ ထွက်ခွာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အသက်အဆုံး၌ မကပ်မငြိသော ဓမ္မအယူအဆနှင့် ကိုက်ညီစေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of renunciation at the close of worldly duties: relinquishing symbols of power and luxury (ornaments) and adopting austere attire (bark-garments) to cultivate detachment and readiness for the final passage.
As the Mahāprasthāna begins, Yudhiṣṭhira and his companions—Bhīma, Arjuna, and Draupadī—discard royal ornaments and take up bark-garments, outwardly marking their transition from rulers to ascetics setting out on their last journey.