Shloka 3
वज्नेण निहतो वृत्र: संयुगे भूरितेजसा । त्वया तु निहतः कर्णो धनुषा निशितै: शरै:,“वृत्रासुर युद्धमें महातेजस्वी वज्रके द्वारा मारा गया था; परंतु तुमने कर्णको धनुष एवं पैने बाणोंसे ही मार डाला है
vajreṇa nihato vṛtraḥ saṃyuge bhūritejasā | tvayā tu nihataḥ karṇo dhanuṣā niśitaiḥ śaraiḥ ||
စဉ္ဇယက ပြောသည်—စစ်ပွဲတွင် အလွန်တောက်ပသောသူ (အိန္ဒြာ) ၏ ဝဇ္ရဖြင့် ဝෘတြာ သတ်ခံရ၏။ သို့သော် သင်သည် ဓနဉ္ဇယရေ—ကာဏ္ဏကို မြားချွန်များဖြင့် လေးတံကနေ သတ်လိုက်၏။ ဤစကားသည် ထူးကဲသော စစ်ရေးစွမ်းရည်ကို ထင်ဟပ်စေသည်—တစ်ခါက နတ်ဘုရား၏ လက်နက်ဖြင့်သာ ကျဆုံးခဲ့သော ရန်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ၊ ကာဏ္ဏ၏ ကျဆုံးမှုကို လူသား၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် မလျော့မတင်းသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် ဖြစ်လာသည်ဟု ဖော်ပြ၍ စစ်၏ သီလပိုင်းဆိုင်ရာ အလေးချိန်နှင့် ဝမ်းနည်းဖွယ် ဂုဏ်ရည်ကို ပိုမိုတင်းကျပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the magnitude of Karṇa’s fall by comparing it to the mythic slaying of Vṛtra by Indra’s vajra. Ethically, it frames the event as a moment of grave consequence in the war: human agency and skill can achieve what is otherwise attributed to divine weaponry, thereby intensifying responsibility, fame, and the tragic cost of victory.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra, contrasting two slayings: Vṛtra was killed in battle by Indra’s thunderbolt, whereas Karṇa has been killed by the addressee (contextually Arjuna) using a bow and sharp arrows. The comparison serves to magnify the deed and the stature of the fallen warrior.