Shloka 57
यदा शूरं च भीरुं च मारयत्यन्तको यम: । को नु मूढो न युध्येत मादृश: क्षत्रियव्रत:
yadā śūraṃ ca bhīruṃ ca mārayaty antako yamaḥ | ko nu mūḍho na yudhyeta mādṛśaḥ kṣatriya-vrataḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «သတ္တဝါတို့၏ အဆုံးကို ဆောင်ရွက်သော ယမမင်းသည် ရဲရင့်သူနှင့် ကြောက်ရွံ့သူတို့ကို တူတူပင် သတ်ချေသည့်အခါ၊ ငါကဲ့သို့ က္ෂတ္တရိယ၏ သစ္စာဝတ္တရားကို ခံယူထားသူအနေနှင့် စစ်မတိုက်ဘဲ နေမည့် မိုက်မဲသူ မည်သူရှိမည်နည်း»
संजय उवाच
Educational Q&A
Death comes to all—brave and fearful alike—so a kṣatriya should not abandon his ordained duty out of fear; refusing battle would be delusion when one is bound by the warrior’s vow.
In the midst of the Karṇa Parva battle account, Sañjaya reports a martial exhortation framed as a reflection on mortality: since Yama takes everyone, a warrior committed to kṣatriya-dharma must fight rather than shrink back.