Shloka 10
दृष्टवा तयोस्तं युधि सम्प्रहारं परस्परस्यान्तरमीक्षमाणयो: । घोरं तयोर्दु्विषहं रणे<न्यै- योधा: सर्वे विस्मयम भ्यगच्छन्
sañjaya uvāca | dṛṣṭvā tayos taṃ yudhi samprāhāraṃ parasparasyāntaram īkṣamāṇayoḥ | ghoraṃ tayor durviṣahaṃ raṇe 'nyair yodhāḥ sarve vismayam abhyagacchan ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «စစ်မြေ၌ ထိုနှစ်ဦး၏ ထိပ်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်၍—တစ်ဦးချင်းစီက တစ်ဦးကို ထိုးနှက်ရန် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေကာ အားနည်းရာကို စူးစမ်းကြည့်နေကြသဖြင့်—အခြားသူရဲကောင်းမည်သူမျှ မခံနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းတမ်းသည့် ထိုးနှက်ပြန်လှန်မှုကို တွေ့မြင်သော် စစ်မြေ၌ ရပ်နေသော စစ်သည်အားလုံး အံ့အားသင့်၍ တုန်လှုပ်သွားကြ၏»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the extraordinary intensity of a duel: true martial excellence is shown not merely by force, but by alertness, timing, and the ability to find an opening—so much so that even seasoned warriors are left in awe.
Sañjaya describes two champions locked in fierce close combat, each searching for a momentary vulnerability in the other; the terrifying exchange of blows amazes all the warriors watching on the battlefield.