Shloka 82
ततो धनुज्यामवनाम्य शीघ्र शरानस्तानाधिरथेर्विंधम्य
tato dhanujyām avanāmya śīghraṃ śarān astānādhirather vindhamya
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် သူသည် လျင်မြန်စွာ လေးကြိုးကို ငုံ့ချ၍ ဆူးမြားတို့ကို ရထားစစ်သူရဲပေါ်သို့ တင်ကပ်လိုက်၏။ စစ်မြေပြင်၏ ဖိအားအောက်တွင် ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် မြန်နှုန်းတို့သည် ရန်သူကို ထိုးကျရန် အကြမ်းတမ်းသော လုပ်ငန်းသို့ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း ပြသသည့် စစ်ပညာ၏ အရေးပေါ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်ဖြစ်၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the battlefield reality that trained skill and rapid execution become decisive; ethically, it reflects the Mahabharata’s tension between kshatriya-competence in war and the heavy moral weight of using that competence to harm.
Sanjaya narrates a combat moment: a warrior quickly lowers the bowstring and sets/fixes arrows, preparing to strike a chariot-fighter in the ongoing battle.