इससे वहाँ समस्त योद्धाओंके वस्त्र जलने लगे। कपड़े जल जानेसे वे सब-के-सब वहाँसे भाग चले। जैसे जंगलके बीच बाँसके वनमें आग लगनेपर जोर-जोरसे चटकनेकी आवाज होती है, उसी प्रकार आगकी लपटमें झुलसते हुए सैनिकोंका अत्यन्त भयंकर आर्तनाद होने लगा ।।
tad vīkṣya karṇo jvalanāstram udyataṃ sa vāruṇaṃ tatpraśamārtham āhave | samutsṛjan sūtasutaḥ pratāpavān sa tena valliṃ śamayāmbabhūva ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ထို့ကြောင့် ထိုနေရာရှိ စစ်သည်အားလုံး၏ အဝတ်အစားများ မီးလောင်လာ၏။ အဝတ်များ လောင်ကျွမ်းသဖြင့် သူတို့အားလုံး ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးကြ၏။ တောအလယ် ဝါးတောမီးလောင်သည့်အခါ တောက်တောက်ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်သကဲ့သို့၊ မီးလျှံတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော စစ်သည်တို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံလည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုမီးလက်နက်ကို မြင်သော် ကာဏ္ဏ—ရထားမောင်းသူ၏ သား၊ သတ္တိကြီးသူ—သည် စစ်မြေပြင်၌ ၎င်းကို သက်သာစေရန် ဝါရုဏ အာယုဓ (ရေ၏လက်နက်) ကို လွှတ်တင်လေ၏။ ထိုတန်ပြန်လက်နက်ဖြင့် မီးလျှံပျံ့နှံ့မှုကို ငြိမ်းသတ်နိုင်လေ၏။
संजय उवाच
Even amid warfare’s brutality, power is ideally governed by knowledge and restraint: destructive force should be checked and neutralized when possible, limiting wider harm.
A fire-weapon causes panic and burning among the troops; Karna responds by releasing the Vāruṇa weapon, which pacifies and extinguishes the spreading blaze.