Shloka 12
ततः कर्ण: प्रथम तत्र पार्थ महेषुभिवर्दशभि: प्रत्यविध्यत् । तं॑ चार्जुन: प्रत्यविद्धयच्छिताग्रै: कक्षान्तरे दशभि: सम्प्रहस्य
tataḥ karṇaḥ prathamaṃ tatra pārthaṃ maheṣubhir daśabhiḥ pratyavidhyat | taṃ cārjunaḥ pratyavidhyac chitagraiḥ kakṣāntare daśabhiḥ samprahasya ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် ထိုတွေ့ဆုံတိုက်ခိုက်မှု၌ ကာဏ္ဏသည် အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားကာ အာဇုန (ပါရ္ထ) ကို အင်အားကြီး မြားဆယ်စင်းဖြင့် ထိုးဖောက်လေ၏။ အာဇုနသည် ပြန်လည်ရယ်မောလျက် ထက်မြက်သော မြားဆယ်စင်းဖြင့် ကာဏ္ဏ၏ လက်ခေါင်းအောက် (ကောက်ခေါင်း) အရပ်သို့ ထိုးနှက်လေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfastness and disciplined prowess: even amid lethal conflict, the warriors maintain composure and respond with measured skill, reflecting duty-bound courage rather than panic.
In the Karṇa–Arjuna duel as reported by Sañjaya, Karṇa strikes first, hitting Arjuna with ten powerful arrows; Arjuna immediately retaliates, smiling, and pierces Karṇa with ten sharp arrows aimed at the armpit-region.