Shloka 16
अथाभ्यधावंस्त्वरिता: शतं रथा: शतं गजाश्चार्जुममाततायिन:
athābhyadhāvaṁs tvaritāḥ śataṁ rathāḥ śataṁ gajāś cārjumam ātatāyinaḥ
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် အလွန်အမင်း အလျင်အမြန်ဖြင့် စစ်ရထား တစ်ရာနှင့် ဆင် တစ်ရာတို့သည် အာဇုနကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာကြပြီး၊ သူ့ကို «အာတတိုင်င်» (ကျူးကျော်သူ) ဟု စွပ်စွဲကာ ဝိုင်းဝန်းထိုးစစ်ဆင်ကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, opponents may employ moral labels (like ‘ātatāyin’) to portray a righteous fighter as a criminal aggressor, thereby legitimizing extreme violence. It invites reflection on dharma: ethical judgment can be distorted by partisanship and battlefield urgency.
Sañjaya reports that a large force—one hundred chariots and one hundred elephants—rushes swiftly to attack Arjuna, presenting him as an ‘ātatāyin’ (aggressor) as they close in for combat.