Shloka 14
नशक्ता द्रष्टमीशानं किं पुनर्योधितुं प्रभुम् त्वया साक्षान्महादेव: सर्वभूतशिव: शिव:,“जिनकी मूर्ति बड़ी ही उग्र और भयंकर है, जो महात्मा हैं, जिनके तीन नेत्र और मस्तकपर जटाजूट है, उन सर्वसमर्थ ईश्वर भगवान् शंकरको दूसरे लोग देख भी नहीं सकते फिर उनके साथ युद्ध करनेकी तो बात ही कया है? परंतु तुमने सम्पूर्ण जीवोंका कल्याण करनेवाले उन्हीं स्थाणुस्वरूप महादेव साक्षात् भगवान् शिवकी युद्धके द्वारा आराधना की है, अन्य देवताओंने भी तुम्हें वरदान दिये है; इसलिये महाबाहु पार्थ! तुम उन देवाधिदेव त्रिशूलधारी भगवान् शंकरकी कृपासे कर्णको उसी प्रकार मार डालो, जैसे वृत्रविनाशक इन्द्रने नमुचिका वध किया था। कुन्तीनन्दन! तुम्हारा सदा ही कल्याण हो। तुम युद्धमें विजय प्राप्त करो”
sañjaya uvāca | naśaktā draṣṭum īśānaṃ kiṃ punar yoddhituṃ prabhum | tvayā sākṣān mahādevaḥ sarvabhūtaśivaḥ śivaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အခြားသူတို့သည် အီရှာန (ဣသွရ) ကို မြင်နိုင်စွမ်းတောင် မရှိကြ; ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်နှင့် စစ်တိုက်နိုင်မည်ဟု မည်သို့ ဆိုနိုင်မည်နည်း။ သို့ရာတွင် သင်သည် စစ်ပွဲဖြင့်ပင် မဟာဒေဝကို တကယ်တမ်း ပူဇော်ခဲ့သည်—သီဝ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ကောင်းကျိုးကို ပေးသော အရှင်။ ထို့ကြောင့် လက်တံခိုင်သော ပါර්ထ၊ နတ်တို့၏ နတ်၊ တြိရှူလကိုင် သင်္ကရာ၏ ကရုဏာဖြင့် ကာဏ္ဏကို ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်လော့—ဗြတ္တရဟာ အိန္ဒြာက နမုချိကို သတ်သကဲ့သို့။ ကုန္တီ၏ သား၊ သင်၌ အမြဲ မင်္ဂလာရှိပါစေ; ဤစစ်ပွဲ၌ အောင်မြင်လော့»။
संजय उवाच