Shloka 30
मुमोच तूर्ण विशिखान् महात्मा वधे धृत: कर्णसुतस्य संख्ये । तदनन्तर किरीटथारी महात्मा अर्जुनने युद्धस्थलमें कर्णपुत्रके वधका दृढ़ निश्चय करके अपने ललाटमें स्थित भौंहोंको क्रोधपूर्वक तीन जगहसे टेढ़ी करके युद्धके मुहानेपर शीघ्रतापूर्वक बाणोंका प्रहार आरम्भ किया ।। आरक्तनेत्रो5न्तकशत्रुहन्ता उवाच कर्ण भृशमुत्स्मयंस्तदा
sañjaya uvāca |
mumoca tūrṇaṃ viśikhān mahātmā vadhe dhṛtaḥ karṇasutasya saṅkhye |
tadanantaraṃ kirīṭadhārī mahātmā arjunaḥ yuddhasthale karṇaputrasya vadhakā dṛḍhaniścayaṃ kṛtvā sva-lalāṭasthitābhrūḥ krodhapūrvakaṃ tridhā vakrīkṛtya yuddhamukhye śīghratāpūrvakaṃ bāṇaprahāram ārabdhavān ||
āraktanetraḥ antakaśatruhantā uvāca karṇaṃ bhṛśam utsmayan tadā ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– စစ်တန်းအတွင်း ကರ್ಣ၏သားကို သတ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစွာ ချမှတ်ပြီး မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသော အာဇာနည်သည် မြားမိုးကို လျင်မြန်စွာ လွှတ်ချ하였다။ ထို့နောက် မကွတ်ဆောင်းသော အာర్జုနသည် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲလျက် ရန်သူသတ်သူ—မရဏ၏ ရန်သူကဲ့သို့—ကರ್ಣကို တင်းမာသော အပြုံးဖြင့် ပြောဆို하였다။
संजय उवाच