Shloka 4
तमभ्यधावतन्निहते कुमारे कैकेयसेनापतिरुग्रकर्मा । शरैरविधुन्वन् भृशमुग्रवेगै: कर्णात्मजं चाप्यहनत् प्रसेनम्,केकयराजकुमारके मारे जानेपर वहाँके सेनापति उग्रकर्माने कर्णपर धावा किया। उसने धनुषको तीव्रवेगसे संचालित करते हुए भयंकर वेगवाले बाणोंद्वारा कर्णके पुत्र प्रसेनको भी घायल कर दिया
tam abhyadhāvat tan-nihate kumāre kaikeyasenāpatir ugrakarmā | śarair vidhunvan bhṛśam ugravegaiḥ karṇātmajaṃ cāpy ahanat prasenaṃ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိုမင်းသား ကျဆုံးသွားသောအခါ ကိကေယတပ်၏ စစ်ဦးစီး ဥဂ္ရကမ္မန်သည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာ하였다။ လေးကို လှည့်ပတ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်မြန်မြားများကို ပစ်လွှတ်၍ စစ်မြေပြင်၏ အလယ်တွင် ကာဏ္ဏ၏သား ပရသေနကိုလည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the war-ethic of immediate reprisal: the fall of a warrior triggers swift counteraction, showing how battlefield dharma (kṣatriya conduct) can intensify conflict and multiply suffering through chains of retaliation.
After a prince has been struck down, the Kekaya commander Ugrakarman charges forward and, using fast and fierce arrows, strikes and wounds Prasena, who is identified as Karṇa’s son.