राजन! इस प्रकार जब वह भयंकर संग्राम चल रहा था, उसी समय राजा दुर्योधनका छोटा भाई आपका पुत्र दुःशासन निर्भय हो बाणोंकी वर्षा करता हुआ भीमसेनपर चढ़ आया। उसे देखते ही भीमसेन भी बड़े उतावले होकर उसकी ओर दौड़े और जिस प्रकार सिंह महारुकु नामक मृगपर आक्रमण करता है, उसी प्रकार उसके पास जा पहुँचे ।। ततस्तयोर्युद्धमतीव दारुणं प्रदीव्यतो: प्राणदुरोदरं द्वयो: । परस्परेणाभिनिविष्टरोषयो- रुदग्रयो: शम्बरशक्रयोर्यथा
tatas tayor yuddham atīva dāruṇaṁ pradīvyatoḥ prāṇadurodaraṁ dvayoḥ | paraspareṇābhiniviṣṭaroṣayor udagrayoḥ śambaraśakrayor yathā ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—အို မဟာရာဇာ၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စစ်ပွဲ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေစဉ်တွင် ဒုရျောဓန၏ ညီတော်ငယ်၊ သင်၏သား ဒုಃရှာသနသည် မကြောက်မရွံ့ ဘီမစေနထံသို့ မြားမိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ခတ်လျက် တက်လာ၏။ သူ့ကိုမြင်သည်နှင့် ဘီမစေနလည်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားကာ သူ့ဘက်သို့ ပြေးဝင်ပြီး ခြင်္သေ့က မဟာရုရုကို တိုက်ခိုက်သကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိ၏။ ထို့နောက် ထိုနှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲသည် အသက်ကိုပင် လောင်းကြေးတင်ရသည့်အထိ အလွန်ကြမ်းတမ်းလာပြီး၊ အချင်းချင်း ဒေါသတင်းကျပ်လျက် ရှေးကာလ ရှမ္ဗရနှင့် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) တို့ကဲ့သို့ ထိပ်တိုက် ဆုံတွေ့တိုက်ခိုက်ကြ၏။
संजय उवाच
The verse highlights how mutual wrath, once fully entrenched, makes conflict a ‘wager of life’ (prāṇa-durodara). It cautions that anger escalates violence beyond strategy into existential risk, even for mighty warriors, and frames battlefield valor alongside the moral peril of rage-driven action.
Sanjaya describes Bhima and Duhshasana meeting in an extremely fierce duel. Their mutual anger is emphasized, and their clash is compared to the mythic confrontation between Indra (Śakra) and the asura Śambara, signaling a titanic, life-staking encounter.