Shloka 143
अपविद्धायुधैर्मार्ग: स्तीर्णो5 भूत् फाल्गुनेन वै । मारे गये हाथियों
sañjaya uvāca | apaviddhāyudhair mārgaḥ stīrṇo 'bhūt phālgunena vai |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ဖာလ္ဂုန (အာర్జုန) ကြောင့် ထိုနေရာရှိ လမ်းကြောင်းသည် ပစ်ချထားသော လက်နက်များဖြင့် ပြန့်နှံ့ဖုံးလွှမ်းသွား하였다။ သတ်ကျသွားသော ဆင်၊ လူ၊ မြင်းတို့နှင့် အကျိုးအပဲ့ကွဲကာ ပြန့်ကျဲနေသော ရထားများစွာ၊ လက်နက်ကိရိယာနှင့် ကာကွယ်ဝတ်စုံတို့မှ ကင်းလွတ်သွားသော စစ်ကျွမ်းကျင်သော်လည်း အသက်မဲ့သွားသော စစ်သည်များ၊ ထို့ပြင် အရပ်ရပ်သို့ ပစ်ချထားသော အာယုဓများကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စစ်ပွဲ၏ အကျန်အလစ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim aftermath of warfare: even when fought as a duty, battle leaves behind death, ruin, and discarded arms. It invites reflection on the ethical weight of violence and the sobering consequences that follow martial triumph.
Sañjaya describes the battlefield road after Arjuna’s onslaught: it is covered with weapons thrown aside and the debris of combat, indicating the scale of destruction caused by Arjuna in that engagement.