Shloka 85
स्वमायुथं चोपनिकीर्य भूतले धनुश्न कृत्वा सगुणं गुणाधिक: । समार्दयत्तावजितौ नरोत्तमौ शरोत्तमैद्रौणिरविध्यदन्तिकात्,अपने टूटे हुए धनुषको पृथ्वीपर फेंककर अधिक गुणशाली अश्वत्थामाने उस धनुषपर प्रत्यंचा चढ़ायी और किसीसे पराजित न होनेवाले उन दोनों नरश्रेष्ठ श्रीकृष्ण और अर्जुनको उत्तम बाणोंद्वारा निकटसे पीड़ित एवं घायल करना आरम्भ किया
svamāyuthaṃ copanikīrya bhūtale dhanuḥ kṛtvā saguṇaṃ guṇādhikaḥ | samārdayattāv ajitau narottamau śarottamair drauṇir avidhyad antikāt ||
မိမိ၏ လက်နက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချပြီးနောက်၊ ကျွမ်းကျင်မှု၌ အခြားသူတို့ထက် ထူးချွန်သော ဒြောဏ၏သားသည် လေးကို ကြိုးတပ်၍ ပြန်လည် တင်းကျပ်စေ하였다။ ထို့နောက် အနီးကပ်မှ အကောင်းဆုံး မြားများဖြင့် မရှုံးနိမ့်သေးသော လူမြတ်နှစ်ဦး—ကృష్ణနှင့် အာర్జုန—ကို ဖိအားပေးကာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေခြင်းကို စတင်하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ အမျက်ထဲတွင် စွမ်းရည်နှင့် မရပ်မနား ကြိုးပမ်းမှုတို့က အကာအကွယ်အရှိဆုံး၊ ဓမ္မဘက်တော်သားများကိုတောင် ထိခိုက်စေရန် လှည့်သုံးခံရကြောင်းကို ပြသပြီး၊ စစ်သူရဲဂုဏ်၏ အမှောင်မိုက်သော သဘောတရားကုန်ကျစရိတ်ကို ဖော်ထုတ်သည်။
कर्ण उवाच