Shloka 82
अथाग्रयबाणैर्दशभिर्धनंजयं पराभिनद् द्रोणसुतो<च्युतं त्रिभि: | चतुर्भिरश्वां श्षतुरः कपिं ततः शरैश्व॒ नाराचवरैरवाकिरत्,तदनन्तर द्रोणपुत्र अश्वत्थामाने दस बाणोंसे अर्जुनको, तीनसे भगवान् श्रीकृष्णको और चारसे उनके चारों घोड़ोंको घायल कर दिया। तत्पश्चात् वह ध्वजापर बैठे हुए वानरके ऊपर बाणों तथा उत्तम नाराचोंकी वर्षा करने लगा
athāgrayabāṇair daśabhir dhanaṃjayaṃ parābhinad droṇasuto 'cyutaṃ tribhiḥ | caturbhir aśvāṃś caturaḥ kapiṃ tataḥ śaraiś ca nārācavarair avākirat ||
ထို့နောက် ဒ്രோဏ၏သား အရှွတ္ထာမန်သည် ဓနဉ္ဇယ (အာర్జုန) ကို ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မြား ၁၀ စင်းဖြင့် ထိုးနှက်၍၊ အချျုတ (ကృష్ణ) ကို မြား ၃ စင်းဖြင့် ထိုးနှက်하였다။ ထို့ပြင် မြား ၄ စင်းဖြင့် မြင်း ၄ ကောင်ကို ထိခိုက်စေပြီး၊ နောက်တစ်ဖန် အာర్జုန၏ တံခွန်ထိပ်ရှိ မျောက် (ဟနုမာန်) ပေါ်သို့ မြားမိုးနှင့် ရွေးချယ်ထားသော နာရာစ မြားများကို မိုးသွန်းသကဲ့သို့ ပစ်ချလေ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ ရက်စက်မှု တိုးမြင့်လာခြင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်—ရထားမောင်းသူနှင့် ကာကွယ်မှု၊ ဓမ္မ၏ သင်္ကေတများတိုင်အောင် ပစ်မှတ်ဖြစ်လာကာ၊ အမျက်နှင့် လက်စားချေမှုက စစ်သူရဲတို့ကို သာမန်ကန့်သတ်ချက်များထက် ကျော်လွန်စေနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and retaliatory zeal in war can intensify to the point that even the charioteer and sacred emblems (like Hanumān on the standard) become targets. It invites reflection on restraint (saṃyama) and the ethical limits of combat, even within kṣatriya-dharma.
Aśvatthāman, son of Droṇa, launches a fierce attack: he pierces Arjuna with ten arrows, strikes Kṛṣṇa with three, wounds the four horses with four, and then showers the monkey emblem atop Arjuna’s banner (Hanumān) with arrows and powerful nārācas.