Shloka 27
ते वध्यमाना: समरे चेदिमत्स्या विशाम्पते । कर्णमेकमभिद्रुत्य शरसड्घै: समार्पयन्,प्रजानाथ! समरमें घायल होते हुए भी चेदि और मत्स्य देशके वीरोंने एकमात्र कर्णपर धावा करके उसे बाण-समूहोंसे ढक दिया
te vadhyamānāḥ samare cedimatsyā viśāmpate | karṇam ekam abhidrutya śarasaṅghaiḥ samārpayan, prajānātha |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– လူတို့၏အရှင်တော်! စစ်မြေပြင်တွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရနေကြသော်လည်း စေဒီနှင့် မတ္စျာပြည်သူရဲကောင်းတို့သည် ကာဏ္ဏတစ်ယောက်တည်းကို တိုက်ရိုက်ပြေးဝင်ကာ မြားမိုးအထူအပါးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းပစ်လေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya resolve: even when wounded and under pressure, warriors uphold their martial duty by confronting a powerful adversary directly. Ethically, it portrays steadfastness and collective courage in the face of a feared champion.
In the Karṇa Parva battle, Cedi and Matsya fighters—though being struck and injured—charge at Karna as a single focal target and overwhelm him with concentrated arrow volleys, as Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra.