Shloka 62
सा निर्भिद्य भुजं सव्यं पाण्डवस्य महात्मन:
sā nirbhidya bhujaṃ savyaṃ pāṇḍavasya mahātmanaḥ, nipapāta tadā bhūmau yathā vidyunnabhaścyutā |
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ထိုလှံတံသည် မဟာစိတ်ရှိသော ပाण्डဝ၏ ဘယ်လက်မောင်းကို ထိုးဖောက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွား၏—ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးတစ်ချက် ကျဆင်းသကဲ့သို့။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်၏ ရက်စက်သော ချက်ချင်းတုံ့ပြန်မှုကို ဖော်ပြသည်—အင်အားကြီးသူရဲကောင်းများပင် ရုတ်တရက် ဒဏ်ရာရနိုင်ပြီး၊ စစ်မြေပြင်သည် ကံကြမ္မာဆန်သော တစ်ချက်တည်းသော ထိုးနှက်မှုကြောင့် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the stark ethics of the battlefield: in kṣatriya warfare, decisive action and endurance amid sudden harm are expected, while the imagery of lightning suggests the unpredictability and inevitability of injury and reversal in war.
A powerful spear (śakti) strikes and pierces the Pāṇḍava’s left arm (contextually Bhīma), then immediately drops to the ground, compared to lightning falling from the sky—marking a dramatic, wounding moment in the combat.