Shloka 50
स समासाद्य संग्रामे भीम॑ भीमपराक्रमम् । वारयामास तं वीरो वेलेव मकरालयम्
sa samāsādya saṅgrāme bhīmaṁ bhīmaparākramam | vārayāmāsa taṁ vīro veleva makarālayam, mahārāja |
သဉ္ဇယက ပြော၏— အို မဟာရာဇာ၊ ထိုသူရဲကောင်းသည် စစ်မြေထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားကိုယ်တိုင်ပင် ကြောက်စရာဖြစ်သော ဘီမထံ ရောက်ပြီး သူ့ကို တားဆီး၏။ ကမ်းခြေက ပင်လယ်—ရေသတ္တဝါတို့၏ နေရပ်—ကို တားဆီးသကဲ့သို့ပင်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights restraint and counterbalance within warfare: even overwhelming power (Bhīma) can be checked by an opposing resolve, symbolized by the shore that limits the sea. It suggests that in kṣatriya conflict, strength is not absolute; boundaries are set by duty, strategy, and the presence of an equal or timely obstacle.
Sañjaya reports to the king that a warrior advances in the battle and reaches Bhīma, then stops his advance—likened to the coastline holding back the ocean. It marks a tactical moment where Bhīma’s momentum is halted by an opponent’s intervention.